۷ژوئیه ۲۰۲۵-  کاهش مصرف کالری به ‌طور گسترده به‌ عنوان راهی برای بهبود سلامت و کاهش وزن پذیرفته شده است، اما مطالعه ‌ای که اخیراً در مجله Nature Metabolism منتشر شده است، به یک اسید آمینه حاوی گوگرد به نام سیستئین به‌عنوان یکی از اجزای کلیدی در فرآیند کاهش وزن اشاره می ‌کند. در این مطالعه با عنوان «کاهش سیستئین باعث ترموژنز در بافت چربی و کاهش وزن می ‌شود»، پژوهشگران دریافتند که محدود کردن کالری دریافتی در شرکت‌ کنندگان باعث کاهش سطح سیستئین در چربی سفید بدن آن‌ ها شد.

دکتر اریک راوسن و دکتر کریستیان اشتادلر از مرکز تحقیقات بیومدیکال پنینگتون و همکارانشان دریافتند که سیستئین باعث تبدیل سلول‌ های چربی سفید به سلول‌ های چربی قهوه ‌ای می ‌شود- نوعی از سلول‌ های چربی که فعال ‌تر هستند و برای تولید گرما و حفظ دمای بدن انرژی می ‌سوزانند. زمانی که پژوهشگران در مدل‌ های حیوانی به‌ طور کامل سیستئین را حذف کردند، کاهش وزن چشمگیری رخ داد و میزان چربی‌ سوزی و قهوه ‌ای شدن سلول‌ های چربی افزایش یافت، که اهمیت سیستئین در متابولیسم را بیشتر نشان می ‌دهد.

دکتر اشتادلر، مدیر آزمایشگاه استرس اکسیداتیو و بیماری در مرکز پنینگتون، گفت: «علاوه بر کاهش وزن چشمگیر و افزایش چربی ‌سوزی ناشی از حذف سیستئین، این اسید آمینه نقش محوری در تعادل اکسید و احیا (ردوکس) و مسیرهای زیستی مرتبط با آن دارد. این نتایج نشان می‌ دهد که راهبردهای آینده برای مدیریت وزن ممکن است صرفاً به کاهش کالری وابسته نباشند».

این مقاله بر اساس نتایج آزمایش‌ هایی است که هم بر روی انسان و هم بر روی مدل ‌های حیوانی انجام شده است. در آزمایش ‌های انسانی، پژوهشگران نمونه ‌هایی از بافت چربی شرکت ‌کنندگانی را بررسی کردند که به‌ مدت یک سال کالری مصرفی خود را محدود کرده بودند. آن ‌ها در این نمونه‌ ها به ‌دنبال تغییرات در هزاران متابولیت (ترکیباتی که هنگام تجزیه غذا و ذخیره انرژی در بدن شکل می‌ گیرند) گشتند و کاهش سطح سیستئین را در این میان مشاهده کردند.

دکتر راوسن، دارنده کرسی داگلاس ال. گوردون در دیابت و متابولیسم و مدیر آزمایشگاه فیزیولوژی ترجمه ‌ای انسانی در پنینگتون، گفت: «تحلیل معکوس یک آزمایش انسانی در زمینه محدودیت کالری، بازیگر جدیدی را در متابولیسم انرژی شناسایی کرد. کاهش سیستمیک سیستئین در موش‌ ها باعث کاهش وزن، افزایش مصرف چربی و قهوه ‌ای شدن سلول ‌های چربی شد».

نمونه‌ های بافتی از شرکت‌ کنندگان در کارآزمایی بالینیCALERIE  گرفته شده بود- مطالعه ‌ای که مردان و زنان سالم جوان و میانسال را جذب کرد و از آن‌ ها خواسته شد به‌ طور متوسط ۱۴ درصداز کالری مصرفی خود را به ‌مدت دو سال کاهش دهند. با کاهش سطح سیستئین، شرکت ‌کنندگان کاهش وزن، بهبود سلامت عضلات و کاهش التهاب را نیز تجربه کردند.

در آزمایشات حیوانی، پژوهشگران حیوانات را با وعده‌های غذایی با کالری کمتر تغذیه کردند. این کار باعث کاهش ۴۰ درصدیدمای بدن آنها شد، اما با وجود استرس سلولی، هیچ آسیبی به بافت ‌ها وارد نشد، که نشان می ‌دهد ممکن است سیستم‌ های محافظتی در شرایط کمبود سیستئین فعال شوند.

دکتر John Kirwan، مدیر اجرایی مرکز تحقیقات بیومدیکال پنینگتون، گفت:«دکتر راوسن، دکتر اشتادلر و همکارانشان کشف قابل ‌توجهی انجام داده‌ اند که نشان می‌ دهد سیستئین تنظیم ‌کننده تبدیل چربی سفید به چربی قهوه ‌ای است. این یافته‌ ها مسیرهای درمانی جدیدی را برای مقابله با چاقی باز می ‌کند. من به این تیم تحقیقاتی بابت کشف این مکانیسم متابولیکی مهم که می ‌تواند نحوه برخورد ما با مدیریت وزن را متحول کند، تبریک می‌ گویم».

منبع:

https://www.news-medical.net/news/20250707/Cysteine-plays-key-role-in-weight-loss-and-fat-metabolism.aspx